الان من یه معترف پشیمونم. مث چی پشیمونم...

اومدم اسم وب قبلیمو سرچ کردم تو بلاگفا، یک عالمه از پستای حذف شدم اومد :(

کلی خاطره تداعی شد.

پاک نکنین بچه ها...

حدس بزنین کی 3 تا کشیک 24 ساعته این هفته داره؟

که یکشیون شب تولدشه؟ :/

و اون یکیش روز امتحان پایان بخشه؟ :/

و یکیش هم فرداس :))

اینقدر که سر این تولد به قمری حساب شدم :| عقده ای بازی در آوردم... سر تولد اصلیم در نیاوردم :/

+ آویزون این و اونم هستم از یه ماه پیش که برام چی بخرین چی نخرین.

فیلم the aftermath رو دیدم و دوس داشتم.

+ حقیقتش هر دوتا عشقش رو دوس داشتم... خیلی جذاب بود یه عشق ممنوعه کوتاه مدت شیرین.

++ با یه خداحافظی کوتاهتر.

نوشتن جایی که:

دوست مثل موج دریاس

میاد و میره

اما رفیق واقعی

عین اختاپوس می چسبه بهت و نمیره

سه عدد قرص مشروط به کوفت کردن بعد از غذا در لحظه میل نمودیم،

با عقل ناقص

رو معده خالی.

قربه الی الله...

کاش هیچوقت هیچ آدمی سکته مغزی نکنه.

حداقل هیچ خانومی...

دیروز یه خانومه رو آورده بودن خودش گریه میکرد :(

روان من تو این بخش خورده شد.

واقعا لقد خلقنا الانسان فی کبد...

در نهایت هم بگم که به فکر سلامتی خودتون باشین، درس خوندن زیاد و غصه نداری و شکست عشقی و اینا رو اصلا جدی نگیرین.

دردش واسه خود آدم یه چیزه که غیر قابل درکه برای بقیه...قبول

ولی درد آدمی که یه عمری رویا پردازی کمک به بقیه رو کرده، و واسش جوونیشو گذاشته و می بینه آخر این راهم باشه بازم چیزی از دستش بر نمیاد، اونم یه درد بدیه :'(

اعتراف میکنم که تو تنفر داشتن از کسی خیلی خوب تا تهش میرم. اونقدر که تو دوست داشتن کسی تا حالا رفتم... نمیدونم شایدم به نظر بقیه رفتم تا تهش ولی به نظر خودم خیلی هنوزم جا داشته...

مثلا الان دارم یه چیزی تایپ میکنم با یه فونتی، یادم اومد دو سال پیش چون از یه دختره خیلی بدم میومد تا چند وقت بعد از بحثی که باش داشتم از این فونت (با اینکه خیلی دوسش دارم) هم چون همنام اونه استفاده نمیکردم :)) در این حد روانیم. خدا رو شکر که الان نمی بینمش...

+ حالا دیدی فردا دقیقا جلو راهم اومد :/

تا الان خوب بوده :)

بهتر از اونی که تصورشو میکردم بود.